سرطان پروستات چیست؟ علائم+درمان

سرطان پروستات چیست؟ علائم+درمان

سرطان پروستات یکی از شایع ترین سرطان ها در بین مردان میانسال و سالمند می باشد.
به نظر می رسد سرطان پروستات زمینه ی ژنتیکی داشته باشد و در صورت مشاهده در یکی از افراد خانواده، سایر اعضای ذکور نیز در خطر ابتلا قرار داشته باشند.
هم چنین امکان بیماری در ساکنین اروپای شمالی و سیاه پوستان بیشتر و در مردان آسیایی کمتر است.

سرطان غده پروستات

علل سرطان پروستات:
علت دقیق سرطان پروستات شناخته شده نیست اما تأثیرات هورمون های جنسی مردانه (تستوسترون) تولید شده از بیضه در رشد و گسترش تومور مشخص شده است. ۱۰٪ موارد سرطان پروستات، ناشی از یک ژن غیرطبیعی ارثی است. در این مورد، سرطان قبل از ۶۰ سالگی بروز پیدا می کند. علی رغم اینکه بستن لوله های منوی خطر ابتلا را افزایش می دهند، مدرک قوی دال بر این قضیه وجود ندارد.

علائم سرطان پروستات:
سرطان پروستات، بخصوص در مردان مسن بدون علامت است. در صورت فشار تومور بر پیشابراه (لوله ای که ادرار را از مثانه خارج می کند) علائم ظاهر می شوند. این علائم عبارتند از:

  • جریان ادراری باریک یا عدم دفع ادرار بصورت طبیعی
  • فوریت و تکرر ادرار، خصوصا در شب
  • وجود خون در ادرار یا هماچوری (گاهی اوقات)

در برخی مردان، علایم اولیه سرطان پروستات در نتیجه ی متاستاز (گسترش) سرطان به قسمتهای دیگر بدن، خصوصا استخوان ها، گره های لنفاوی و ریه است. در این موارد علایم شامل کمردرد، بزرگی گره های لنفاوی، تنگی نفس و کاهش وزن شدید است.

تشخیص سرطان پروستات:
اگر علائم سرطان پروستات در شما ظاهر شد و یا سابقه ابتلا به سرطان پروستات در خانواده وجود داشته باشد باید با پزشک خود مشورت کنید. پزشک، پروستات را از راه مقعد با انگشت معاینه میکند. به این ترتیب که انگشت پزشک وارد مقعد می شود تا غده ی پروستات لمس شود. از دیگر اقدامات، اندازه گیری سطح آنتی ژن مخصوص پروستات است.

  60 درصد از مبتلایان به ایدز از بیماری خود اطلاع ندارند

تشخیص سرطان پروستات بوسیله توشه رکتال:
اولتراسونوگرافی در بیمارستان انجام می شود به این صورت که پراپ (لوله جستجوگر) وارد مقعد می شود تا غده ی پروستات از طریق لوله مشاهده شود. با این شیوه پزشک قادر خواهد بود اندازه غده را تخمین بزند و هرنوع ناهنجاری را مشاهده کند. در این روش می توان نمونه بافت شناسی از نواحی غیرطبیعی غده پروستات تهیه کرد و زیر میکروسکوپ، سلول ها را مشاهده نمود.

در صورت وجود سرطان، آزمایش تصویربرداری مثل M.R.I و اسکن رادیونوکلوئید انجام می شود تا میزان وسعت و گسترش سرطان به سایر نواحی بدن مشخص شود.

درمان سرطان پروستات:
نوع درمان به سن، وضعیت عمومی بیمار و میزان گسترش سرطان بستگی دارد. اگر سرطان محدود به پروستات باشد و وضعیت عمومی فرد نیز خوب باشد، پزشک غده ی پروستات را به صورت کامل همراه با قسمتی از بافتهای اطراف به وسیله ی جراحی خارج می کند.

متناوبا رادیوتراپی انجام می شود. رادیوتراپی به روش کاشتن یا دانه گذاری ماده ی رادیواکتیو در پروستات صورت میگیرد. گاه بیمار به مدت چندین هفته تحت رادیوتراپی قرار می گیرد. در مردان مسنی که سرطان به نواحی کوچکی محدود شده است، درمان فوری انجام نمی شود ولی سیر بیماری از نزدیک کنترل می شود.

اگر سرطان به خارج از پروستات گسترش یافته باشد، درمان کامل امکان پذیر نیست. با اینحال، سیر بیماری با هورمون درمانی تا حد زیادی آهسته می شود. در هورمون درمانی، داروهایی تجویز می شوند که آزاد شدن و عمل کردن تستوسترون را مهار می کنند و به این ترتیب از اثرات هورمون بر توده های سرطانی جلوگیری می شود.

  60 درصد از مبتلایان به ایدز از بیماری خود اطلاع ندارند

در برخی موارد، قسمتی از هر دو بیضه با جراحی برداشته می شود تا تولید تستوسترون متوقف شود. این روش های درمانی به ندرت باعث کاهش و یا اختلال در میل جنسی می شوند.

پیش آگهی بیماری:
اگر سرطان غده پروستات تشخیص داده شود، لزوما به معنی علامت دار و کشنده بودن سرطان نمی باشد. گاهی اوقات، بهترین خط مشی، خصوصا در مردان مسن، به تأخیر انداختن درمان و تحت نظر گرفتن بیمار است.

مردان مبتلا به انواع کوچک سرطان، نیاز به درمان ندارند و تا سالها بدون علامت زندگی میکنند و به علل دیگری غیر از سرطان پروستات فوت میکنند. در مواردیکه عمل جراحی در سرطانهای محدود به پروستات صورت میگیرد، پیش آگهی خوب است بطوریکه ۹۰٪ بیماران به مدت ۵ سال بعد از تشخیص زنده می مانند. متأسفانه جراحی منجر به ناتوانی جنسی و بی اختیاری ادرار می شود.

در صورت عدم گسترش سرطان به خارج از پروستات از روش جراحی جهت برداشتن کامل پروستات استفاده می شود. بیمار تحت بیهوشی عمومی قرار می گیرد و معمولا ۳ تا ۵ روز در بیمارستان بستری می شود. جراح در این روش قادر است تومور را بصورت کامل در اکثر بیماران خارج کند اما از هر ۲ بیمار یک نفر دچار ناتوانی جنسی خواهد شد و عده ای نیز دچار بی اختیاری ادرار می شوند.

 

منبع: مجله سلامت