حمله تند روزنامه جوان به فیلم اکران نشده‌ای از نوید محمدزاده و باران کوثری

حمله تند روزنامه جوان به فیلم اکران نشده‌ای از نوید محمدزاده و باران کوثری

روزنامه جوان در نقدی تند فیلم «عصبانی نیستم» را اثری ضدمردمی و ضدقومیتی توصیف کرد.در نقد روزنامه جوان از فیلم «عصبانی نیستم» آمده است:

«عصبانی نیستم» روایت یک دانشجوی به اصطلاح ستاره‌دار با نام «نوید»(با بازی نوید محمدزاده) است که با قهر دانشگاه و جامعه مواجه می‌شود. او از شهرستان برای تحصیل به تهران آمده، اما به خاطر فعالیت‌های سیاسی خود از دانشگاه اخراج می‌شود. به یکی از همکلاسی‌های خود علاقه‌مند می‌شود و تصمیم به ازدواج با هم دارند، اما چون یک دانشجوی ستاره‌دار و اخراجی است، هیچ‌جا به او کار نمی‌دهند. «عصبانی نیستم» برخلاف اسمش فیلمی با تدوین عصبی و تصاویر مغشوش است که در آن آدم‌ها، به اجبار فیلمساز – و نه منطق درام- از ابتدا تا انتهای فیلم به جان هم می‌افتند و قصد کشتن یکدیگر را دارند. تنها در یک فیلمفارسی مبتذل و زیر صفر است که می‌بینیم جوان عصبی به رقیب عشقی خودش حمله می‌کند، او را از ماشین بیرون می‌اندازد و به باد کتک می‌گیرد، بی‌آنکه حتی یک نفر جلوی این کتک‌کاری را بگیرد یا حتی بایستد برای تماشا! رابطه نوید و ستاره قانع کننده نیست.

 

 

در روزنامه جوان آمده است : چرا نوید برای رسیدن به ستاره این همه اضطراب دارد و چرا ستاره برای رسیدن به نوید، بی‌پولی و اوباش‌منشی او را به جان می‌خرد؟ در فیلم تنها همین را می‌بینیم که نوید سر کلاس دانشگاه در حال خواندن یک بیانیه سیاسی است و ستاره به او اعتراض می‌کند که چرا پشت آدم‌های بزرگ، خودش را مخفی می‌کند و حرف خودش را صراحتاً نمی‌زند. بعد از این صحنه، نوید و ستاره را می‌بینیم که عاشق هم شده‌اند! فیلم از پاسخ به اینکه نوید و ستاره به رغم اختلاف طبقاتی و فرهنگی و جغرافیایی و قومی چرا این همه به هم دلباخته شده‌اند، ناتوان است. نوید بیش از آنکه شمایل قهرمانی را که به جنگ مشکلات می‌رود،داشته باشد، ضدقهرمانی است پرخاشگر و جامعه‌ستیز با حرکاتی هیستریک و بیمار‌گونه. بازنمایی دردهای اجتماعی فیلم در حد گزارش‌های نازل تلویزیونی است.

  افشاگری سعید تهرانی از زندگی اش با لادن طباطبایی

همه‌چیز در حد بیانیه مطرح می‌شود. نوع حمله فیلم به احمدی‌نژاد سطحی است. نشان دادن تصاویر مربوط به کلیه‌فروشی و گذاشتن نریشن صحبت‌های رئیس‌جمهور سابق درباره نبود مشکل اقتصادی، پیش پا افتاده‌ترین راه برای زدن یک شخصیت سیاسی است، چون بی‌محل و بدون مناسبت به فیلم تحمیل شده است. مثل تصاویر «سبز» فیلم که کشیدن چک بی‌محل برای جشنواره‌های غربی است. اما از همه بدتر، نگاه توهین‌آمیز و وقیح این فیلم به مردم و جامعه امروز ایران است. «عصبانی نیستم» نماد و نمود تمام‌عیار یک فیلم ضدمردمی و ضدقومیتی است. فقط کافی است در مورد شخصیت‌پردازی کرد‌ها در این فیلم تأمل کنیم. در فیلم تنها دو کاراکتر کرد وجود دارد؛ یکی دلال و مفسد اقتصادی و دیگری – نوید- یک روان‌پریش کف کرده و متنفر از آدم‌ها – مثل خود فیلم- است.