بیوگرافی و عکسهای آلفردو جیمز پاچینو

بیوگرافی و عکسهای آلفردو جیمز پاچینو

آلفردو جیمز پاچینو در ۲۵ آوریل 1940 در شهر نیویورک متولد شد، پدرش سالواتور پاچینو کارمند شرکت بیمه و مادرش رز پاچینو خانه‌ دار بود. والدین وی هنگام کودکی او از هم جدا شدند.

 

 

آلفردو جیمز پاچینو در دوران جوانی و در حالی که بیش از ۲۲ سال از زندگی‌ اش نمی گذشت، مادرش را از دست داد. پاچینو قبل از مرگ مادرش، زندگی چندان لذت‌ بخشی را پشت سر نگذاشته بود و چون والدینش خیلی زود از هم جدا شده بودند، مجبور شد به همراه مادرش به خانه پدربزرگش نقل مکان کند و در آنجا اقامت گزیند.

ورود آلفردو جیمز پاچینو به عرصهٔ بازیگری را باید سال ۱۹۶۹ دانست. پاچینو در این سال در فیلم ناتالی و من نقش آفرینی کرد و دو سال بعد از آن نیز ایفای نقشی در وحشت در نیلی پارک را پذیرفت. اما بازی در این دو فیلم هرگز او را راضی نکرد تا اینکه فرانسیس فورد کاپولا تصمیم به ساخت یکی از شاهکارهای تاریخ سینما یعنی فیلم پدرخوانده گرفت و نقش مایکل کورلئونه به او واگذار شد. رابرت ردفورد و جک نیکلسون و جمعی دیگر از بازیگران معروف سینما دنیا مورد آزمایش قرار گرفتند. اما کاپولا فقط پاچینو را انتخاب کرد. پاچینو برای این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد که به آن نرسید.

 

در سال ۱۹۷۳ او در فیلم‌ های مترسک و سرپیکو بازی کرد. در مترسک نقش آدمی سرگشته را داشت که در پی هویت خویش است و در سرپیکو نیز یک پاچینوی تمام عیار بود. آل پاچینو در این فیلم نقش فرانک سرپیکو افسر پلیسی را بازی نمود که فساد افسران مافوق خود را افشا میکند. آل پاچینو در همان سال بار دیگر نامزد دریافت اسکار شد اما باز هم این جایزه نصیبش نشد. اما منتقدان، جایزهٔ گلدن گلاب را به سبب بازی در سرپیکو به وی اهدا کردند.

  طلاق مهتاب کرامتی :ماجرا را از زبان خودش بشنوید

 

 

از دیگر بازی‌ های چشمگیر آل پاچینو میتوان به حضورش در فیلم‌ های پدرخوانده ۲ (۱۹۷۴)، بعد از ظهر سگی (۱۹۷۵) و عدالت برای همه (۱۹۷۹) اشاره نمود. پاچینو برای بازی در همه این فیلم‌ ها نامزد اسکار شد ولی مورد بی مهری اعضای اسکار قرار گرفت. او برای بازی در فیلمهایی چون کرامر علیه کرامر (۱۹۷۹)، اینک آخرالزمان، متولد چهارم جولای (۱۹۸۹) برای بازی دعوت شد ولی او قبول نکرد. هنگامی که کاپولا برای فیلم اینک آخرالزمان او را دعوت کرد، آل پاچینو در یک جمله پاسخ منفی به او داد.

 

 

دههٔ ۹۰ را باید دههٔ نوینی برای آل پاچینو دانست، زیرا او که پس از بازی در فیلم انقلاب (۱۹۸۵) مبتلا به ذات الریه شده و مدت 4 سال نیز از عالم سینما دور مانده بود، در فیلم دریای عشق (۱۹۸۹) بار دیگر خوش درخشید. از فیلم‌های معروف او در این دهه میتوان به دیک تریسی، پدرخوانده ۳(۱۹۹۰)، فرانکی و جانی(۱۹۹۱)، گلن گری گلنراس (۱۹۹۲)، راه کارلیتو (۱۹۹۳)، التهاب (۱۹۹۵)، تالار شهر (۱۹۹۶)، وکیل مدافع شیطان، دنی براسکو (۱۹۹۷) و خودی (۱۹۹۸) اشاره نمود. اما برترین فیلم او در این دهه، بوی خوش زن در سال ۱۹۹۲ می‌ باشد که جایزه اسکار را برایش به ارمغان آورد. آل پاچینو در این فیلم ایفاگر نقش مرد نابینایی بود که عشق به همنوع را به بهترین شکل ممکن بیان میکند. علاوه بر جایزهٔ اسکار، جایزه گلدن گلاب نیز برای این فیلم از سوی منتقدان، به او اعطا شد. زمانی که نقش شیطان در فیلم وکیل مدافع شیطان (۱۹۹۷) را ایفا کرد، همه بزرگان، نامداران و تماشاگران سینما و مردم عادی او را نابغه خواندند.

  بیوگرافی و عکسهای نرگس کومباسار در سریال عشق اجاره ای

 

 

آلفردو جیمز پاچینو در سال ۱۹۹۶ از سوی انجمن گوتام جایزه ویژهٔ یک عمر فعالیت هنری نصیبش شد و پش از آن نیز از سوی فستیوال بین المللی فیلم سن سباستین اسپانیا، جایزه مشابهی به او اهدا گردید. آل پاچینو در سال ۲۰۰۲ در فیلم بی خوابی نقش یک کاراگاه را بازی کرد که در تعقیب یک قاتل حرفه‌ ای است. تاجر ونیزی (۲۰۰۴) را باید بهترین فیلم او از سال ۲۰۰۰ به بعد دانست.

آل پاچینو در زندگی شخصی خود چیزی برای مخفی کردن ندارد و شاید به همین علت نزد مطبوعات و روزنامه‌ نگاران از محبوبیت ویژه‌ ای برخوردار است. او انسانی وارسته و درستکار است که همواره تلاش دارد به همنوعان خود، آن هم به هر شکل ممکن کمک نماید و همین موضوع سبب شده تا وی دوست‌ داشتنی باشد.